Redukcja stresu u psów z VetiCalm. Wszystko, co powinieneś wiedzieć.

Streszczenie

Przewlekły strach i stres zakłócają równowagę neuroprzekaźników w mózgu, gdzie dochodzi do przewagi przekaźników nadmiernie pobudzających nad relaksującymi. Leczenie lęku powinno być wieloaspektowe i obejmować m.in. eliminowanie przyczyny wywołującej lęk, trening behawioralny i interwencję medyczną. Podczas gdy leki przeciwlękowe, mają znaczący potencjał uzależnienia, pochodne roślinne i inne nutraceutyki nie powodują uzależnienia.

VetiCalm zawiera walerianę, męczennicę, melisę, L-tryptofan, magnez, taurynę i teaninę, które przyczyniają się do poczucia relaksu i zmniejszenia lęku. VetiCalm jest bezpieczny do podawania przez dłuższe okresy czasu i powinien być podawany przed okresami nadchodzącego lęku, takimi jak opuszczenie domu przez właścicieli, fajerwerki, pobyt w hotelu dla zwierząt, podróże samochodem, pielęgnacja i wizyty u weterynarza. VetiCalm można podawać w czasie ograniczonej aktywności na przykład po zabiegach chirurgicznych, aby wspierać spokojne zachowanie. VetiCalm można podawać przy wprowadzaniu psów do innych zwierząt lub osób w ich gospodarstwach domowych.

Strach, lęk i przewlekły stres u psów

Lęk jest normalną reakcją na każdą sytuację budzącą strach zarówno u zwierząt, jak i ludzi. Jednak gdy lęk jest przedłużony lub nawracający, powoduje znaczące problemy dobrostanu zwierząt domowych. Lękliwa osobowość może predysponować do konkretnych lęków, takich jak wrażliwość na hałasy czy lęk separacyjny. Lęk może objawiać się na wiele sposobów na przykład poprzez agresję, wokalizację, destrukcję/gryzienie, nieodpowiednie oddawanie moczu i kału oraz poszukiwanie uwagi.

Problemy związane ze strachem, takie jak lęk separacyjny i fobia na hałas, są poza lekiem drugim najczęstszym powodem, dla którego właściciele oddają swoje zwierzęta do adopcji lub eutanazji (Bamberger et al., 2006). W badaniu przeprowadzonym wśród 3284 właścicieli psów (reprezentujących 192 rasy psów) oszacowano wrażliwości na hałas u 39,2 % psów, ogólną strachliwość u 26,2% psów oraz lęk separacyjny u 17,2%. (Tiira et al., 2016). Stwierdzono wysoką zależność związaną z różnymi rodzajami lęku. Psy lękliwe były znacznie bardziej wrażliwe na hałas (P < 0,001) i miały znacznie większe występowanie lęku separacyjnego (P < 0,001), niż psy nielękliwe. Średni wiek wystąpienia zachowań lękowych w tym badaniu wynosił dwa lata (zakres od 8 tygodni do 10 lat (n=407)). W innym badaniu retrospektywnym stwierdzono istotną korelację między strachem, a lękiem, a jednoczesnym występowaniem chorób skóry (P < 0,001) (Dreschel, 2010). Stwierdzono również istotną korelację między strachem przed obcymi, a znacznie skróconą długością życia (P < 0,001) (Dreschel, 2010).

Niedawne badanie wykazało, że poziom stresu u psów odzwierciedla poziom stresu u ich właścicieli (Sundman i in., 2019). Obecny trend wzrostu zaburzeń związanych ze stresem u ludzi prawdopodobnie będzie również obserwowany u ich zwierząt domowych (Sundman i in., 2019).

Istnieje coraz więcej dowodów sugerujących, że rutynowa opieka weterynaryjna i hospitalizacja mogą przyczyniać się do niepokoju pacjenta przez całe życie, począwszy od pierwszego badania fizykalnego zwierzęcia jako szczeniaka lub kociaka (Overall K.L., 2013). Artykuł, który daje interesujący wgląd, "Czynnik strachu: czy rutynowa opieka weterynaryjna przyczynia się do niepokoju pacjenta przez całe życie?", jest dostępny online: http://veterinarynews.dvm360.com/fear-factor-routine-veterinary-care-contributinglifelong-patient-anxiety

Patofizjologia strachu i lęku.

Emocje związane ze strachem powodują wzrost wydzielania adrenaliny i noradrenaliny, co stymuluje układ nerwowy autonomiczny. Powoduje to wzrost tętna i produkcji kortyzolu, przygotowując organizm do reakcji walki lub ucieczki. Przedłużone stymulowanie układu nerwowego współczulnego i przedłużone zwiększenie poziomu kortyzolu mają negatywne konsekwencje fizjologiczne, w tym wpływu na układ odpornościowy, zwiększoną stymulację mózgu i rozwój fobii Landsberg i in., 2013). Patofizjologia strachu i stresu jest prawdopodobnie taka sama w różnych gatunkach zwierząt.

Długotrwały stres zmienia neurochemię mózgu. Zaburzenia stresowe i lękowe u psów, podobnie jak u ludzi, wynikają z nierównowagi neuroprzekaźników. W patogenezie zaburzeń lękowych główna rolę odgrywają neuroprzekaźniki takie jak kwas gamma-aminomasłowy (GABA), serotonina, dopamina i noradrenalina. Przewlekły stres oprócz zwiększenia poziomu kortyzolu w mózgu, zmniejsza poziomy serotoniny i dopaminy w mózgu.

Serotonina i dopamina są ważne w regulacji nastroju i zachowania. Niezbędny aminokwas, L-tryptofan, jest prekursorem syntezy serotoniny. Biosynteza serotoniny jest ograniczona przez dostępność tryptofanu (Höglund i in., 2019).

GABA to neuroprzekaźnik hamujący, zmniejsza aktywność sygnałów mózgowych, co powoduje uczucie relaksu. GABA działa poprzez wiązanie się z receptorem GABA w mózgu. W rezultacie dochodzi do napływu jonów chlorkowych (Cl-) do komórek mózgowych. Napływ Cl- wywołuje efekt uspokajający, który pomaga zmniejszyć uczucia lęku, stresu i strachu. Receptor GABA odgrywa ważną rolę w mózgu i może być aktywowany przez kilka leków (w tym GABA, benzodiazepiny, barbiturany, środki anestezjologiczne wziewne i dożylne) w celu wywołania głębokiego relaksu i sedacji (Vashchinkina i in., 2014). Chociaż leki te są skuteczne, istnieją poważne obawy dotyczące uzależnienia zarówno u zwierząt, jak i ludzi. Glutaminian z kolei jest pobudzającym neuroprzekaźnikiem, a wiązanie glutaminianu z receptorami w mózgu powoduje odpowiedź pobudzającą, która zwiększa lęk. Hamowanie wiązania glutaminianu z jego receptorami zmniejsza odpowiedź pobudzającą.

Melatonina to kolejny ważny neuroprzekaźniki w mózgu. Jest produkowana przez szyszynkę w odpowiedzi na ciemność. Jej stężenia są większe w nocy i powodują uczucie senności, co indukuje sen. Poziomy melatoniny są najniższe o świcie, co powoduje przebudzenie. Melatonina łatwo przenika przez barierę krew-mózg i znajduje się w znacznie wyższych stężeniach w mózgu niż we krwi. Jest naturalnie występującym łapaczem wolnych rodników i induktorem enzymów antyoksydacyjnych w mózgu (Tan, 2010).

Składniki VetiCalm

Waleriana

Korzeń waleriany to popularny i szeroko dostępny suplement ziołowy, głównie stosowany do leczenia bezsenności i lęku u ludzi. Aktywny składnik waleriany jakim jest kwas walerynowy, oddziałuje na receptor GABA w mechanizmie działania podobnym do leków benzodiazepinowych (np. Valium) (Becker i in., 2014). Wiązanie waleriany z receptorem GABA powoduje napływ jonów Cl- do komórek mózgowych, prowadząc do anksjolizy (redukcji lęku). Wykazano również, że ekstrakty waleriany zwiększają syntezę GABA i zmniejszają wychwyt zwrotny GABA w synapsach, dzięki czemu więcej GABA jest dostępne na receptorze GABA (Ortiz i in., 1999). Badania na ludziach i zwierzętach wykazały istotny efekt anksjolityczny suplementacji korzenia waleriany (Murphy i in., 2010; Ross i in., 2018). Kliniczne badania nad stosowaniem samej waleriany w celu zmniejszenia lęku u psów nie zostały przeprowadzone. Doskonały przegląd nutraceutyków stosowanych w leczeniu problemów behawioralnych u psów został opracowany przez Orlando (2018).

Męczennica

Ekstrakty z męczennicy są od wielu lat stosowane jako środek przeciwlękowy u ludzi. Męczennice są bogate w flawonoidy, które uważa się za aktywne składniki wiążące się z receptorem GABA w miejscu wiązania benzodiazepin (Elsas i in., 2010). W trzech badaniach klinicznych ekstrakty z męczennicy wykazały skuteczność w redukcji lęku. Jedno z badań porównało męczennicę z placebo u 60 ludzkich pacjentów w celu złagodzenia lęku przedoperacyjnego (Movafegh i in., 2008). Wyniki lęku były znacznie niższe w grupie przyjmującej męczennicę niż w grupie kontrolnej (P<0,001). Autorzy doszli do wniosku, że męczennica zmniejsza lęk bez wywoływania sedacji. Dwa inne badania na ludziach wykazały, że męczennica ma skuteczność anksjolityczną porównywalną z benzodiazepinami (Akhondzadeh, Shahin i in., 2001; Mori i in., 1993). W kolejnym badaniu na ludziach wykazano, że ekstrakt z męczennicy ma działanie uspokajające, gdy jest stosowany w procesie kontrolowania objawów odstawienia opioidów (Akhondzadeh, S. i in., 2001). Badania na szczurach wykazały, że męczennica zmniejsza stres (Jawna-Zboińska i in., 2016) i biorąc pod uwagę, że neuropatologia stresu we wszystkich gatunkach jest taka sama, można by oczekiwać, że męczennica ma taki sam efekt anksjolityczny u psów, jak w innych gatunkach. Badania nad stosowaniem samej męczennicy u psów są ograniczone, jednak istnieją pewne badania wykazujące anksjolityczny efekt środka zawierającego wiele leczniczych roślin, ale nie jest możliwe przypisanie efektów wyłącznie męczennicy (verte poniżej w badaniach kombinowanych).

Melisa

Melisa lekarska, zwana również melisą, wykazała różnorodne działania antybakteryjne, antyoksydacyjne i przeciwzapalne (Bounihi, A. i in., 2013; Bounihi, Amina i in., 2013; Ehsani i in., 2017; Miraj i in., 2017; Pourghanbari i in., 2016; Schnitzler i in., 2008) oraz silne efekty anksjolityczne (Fermino i in., 2015). Aktywne składniki rośliny i liści obejmują pochodne kwasu hydroksycynamonowego (kwas rozmarynowy, kwasy kawowe, kwas chlorogenowy etc.), taniny, flawonoidy, glikozydy monoterpenowe, triterpeny oraz olejki eteryczne (Yarnell, 2007). Składniki chemiczne i działanie ekstraktu olejku eterycznego z melisy przypisuje się takim substancjom jak geraniol (44,20 %), nerol (30,20 %) i citronellol (6,30 %) (Abdellatif i in., 2014). Dokładne mechanizmy działania melisy nie są w pełni określone. Niektórzy autorzy przypisują efekty anksjolityczne interakcji limonenu i cytralu monoterpenowego z kanałem GABA (podobnie jak w przypadku benzodiazepin) (Lorenzi i in., 2020). Inni przypisują działanie melisy kwasowi rozmarynowemu, który działa przez hamowanie enzymu GABA transaminazy (GABA-T), zwiększając tym samym poziomy neuroprzekaźnika GABA, co skutkuje zmniejszeniem lęku (Awad i in., 2009). Prawdopodobnie istnieje wiele mechanizmów działania, przez które melisa redukuje lęk.

Kombinacja melisy i waleriany wykazała efekty redukcji lęku u gryzoni laboratoryjnych poddanych stresowi (Kennedy i in., 2006). Jedno z badań oceniło stosowanie komercyjnego preparatu melisy w zarządzaniu przewlekłym, łagodnym do umiarkowanego lękiem u ludzi (Cases i in., 2011). Dwadzieścia osób z przewlekłym łagodnym do umiarkowanego stresem otrzymywało melisę dwa razy dziennie w otwartym badaniu trwającym 15 dni. Korzystając z kryteriów oceny klinicznej, wyniki pierwotne wykazały poprawę objawów. Manifestacje lęku zmniejszyły się o 18% (P < 0,01), objawy związane z lękiem zmniejszyły się o 15% (P < 0,01), a bezsenność zmniejszyła się o 42% (P < 0,01). Aż 95% badanych (19/20) zareagowało na leczenie, z czego 70% (14/20) osiągnęło pełną remisję lęku, 85% (17/20) bezsenności i 70% (14/20) obu. Badanie to wykazało, że przewlekłe podawanie Melissa officinalis łagodzi skutki stresu u ludzi.

Tryptofan

Jest aminokwasem będącym prekursorem serotoniny (zwanej także 5 - hydroksytryptaminą, 5HT). Serotonina jest ważnym neuroprzekaźnikiem mózgu, który redukuje lęk i poprawia nastrój. Stwierdzono, że lękliwe psy mają niższe poziomy tryptofanu w mózgu (Puurunen i in., 2016). Carneiro i in. (2018) wykazali, że suplementacja L-tryptofanem zwiększa cyrkulujące poziomy 5HT w obszarze mózgu. Pereira i in. (2010) przeprowadzili badanie z udziałem 30 psów umieszczonych w schroniskach, które wykazywały stereotypowe problemy behawioralne takie jak szczekanie i wpatrywanie się. Przeprowadzili podwójnie ślepe, kontrolowane badanie, w którym 14 psów było suplementowanych tryptofanem, a 16 psów nie otrzymywało suplementów. Psy były suplementowane tryptofanem przez 8 tygodni (z wyłączeniem weekendów), a ich zachowanie oceniano przez 10 minut każdego dnia. Suplementacja tryptofanem znacząco zmniejszyła stereotypowe problemy behawioralne, w tym szczekanie (P < 0,05) i wpatrywanie się (P < 0,01). Autorzy doszli do wniosku, że suplementacja L-tryptofanem była korzystna w poprawie objawów lęku u psów.

Inne badanie oceniło wpływ suplementacji tryptofanem u psów z problemami behawioralnymi, w tym z agresją dominacyjną (n=11), agresją terytorialną (n=11) i nadpobudliwością (n=11) (Denapoli i in., 2000). Badanie wykazało, że suplementacja tryptofanu w dietach o niskiej zawartości białka znacząco zmniejsza agresję terytorialną. Psy karmione dietami o wysokiej zawartości białka bez suplementacji miały najwyższy poziom agresji w porównaniu z psami suplementowanymi. Psy karmione dietami o wysokiej zawartości białka bez suplementacji tryptofanu miały znacznie większą agresję niż psy karmione dietami o niskiej zawartości białka bez suplementacji tryptofanu. Różnica ta jest przypisywana dietom o wysokiej zawartości białka zawierającym większe ilości dużych neutralnych aminokwasów (LNAA), które konkurują z tryptofanem o wspólny mechanizm transportu przez barierę krew-mózg.

Tauryna

Tauryna odgrywa centralną rolę w rozwoju i funkcjonowaniu układu nerwowego centralnego. Jest agonistą GABA i bezpośrednio stymuluje receptor GABA, powodując efekt uspokajający (Ochoa-De La Paz i in., 2019). Tauryna zapobiega obniżaniu poziomów serotoniny, dopaminy, noradrenaliny u szczurów poddanych przewlekłemu stresowi oraz zapobiega nadmiernemu uwalnianiu glutaminianu i kortykosteronu. W związku z tym ma działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe (Ergen i in., 2020).

L-Teanina

L-teanina to aminokwas powszechnie występujący w zielonej herbacie. L-teanina ma strukturę podobną do glutaminianu, który jest pobudzającym neuroprzekaźnikiem i konkurencyjnie hamuje wiązanie glutaminianu z receptorami w mózgu, redukując tym samym sygnały pobudzające. Ostatnie badanie oceniło skuteczność L-teaniny w zmniejszaniu lęku u psów (Pike i in., 2015). Oceniano osiemnaście psów z lękiem przed burzami w otwartym badaniu. Rejestrowano wyniki lęku u psów oraz występowanie zachowań związanych z lękiem (np. ślinotok, podążanie za ludźmi, dyszenie, wędrówki, wokalizacja, zwiększona czujność, drżenie, destrukcja, załatwianie się, próby ucieczki, wymioty, agresja obronna i ukrywanie się). Wyniki oparto na skali Likerta od 1 do 5 (0, brak i 5, ciężkie) na podstawie subiektywnej oceny właściciela, podczas łącznie pięciu burz dla każdego psa. Podczas pierwszej burzy pies nie otrzymał żadnego leczenia i liczyło się to jako burza bazowa, dzięki czemu każdy pies zachowywał się jako własna kontrola. Rejestrowano również czas potrzebny do powrotu do normalnego zachowania sprzed burzy. Na koniec pięciu burz właściciel został poproszony o zapisanie ogólnego poziomu lęku swojego zwierzęcia w porównaniu do stanu przed leczeniem, swojego zadowolenia z produktu oraz prawdopodobieństwa ponownego użycia produktu.

Poniżej przedstawiono wyniki dla % przypadków z udanym leczeniem (według oceny właściciela):

Stopień nasilenia lęku spadł o dwa poziomy na skali Likerta (P < 0,0001), a czas potrzebny do uspokojenia się zmniejszył się o jedną kategorię (P = 0,0063). Ponad 94% właścicieli zgłosiło ogólną poprawę zachowania swojego psa, byli zadowoleni

z produktu i zamierzali kontynuować jego stosowanie.

Inne badanie oceniło skuteczność podawania L-teaniny psom laboratoryjnym w celu redukcji agresji wobec obcych (Araujo et al., 2010). Zgłosili oni, że suplementacja
L-teaniną zmniejszyła lęk u psów bojaźliwych.

Magnez

Magnez to substancja blokująca kanał jonowy receptora NMDA na komórkach nerwowych, co uniemożliwia wnikanie jonów wapnia z przestrzeni pozakomórkowej do wnętrza komórki.To z kolei prowadzi do wtórnych zmian neuronalnych, wspierając rozluźnienie mięśni i redukcję napięcia mięśniowego związanego z lękiem.

Witaminy B3 i B6

VetiCalm zawiera witaminy B3 (niacynę) i B6. Są to witaminy rozpuszczalne w wodzie, niezbędne do syntezy neuroprzekaźników. Obserwuje się wzrost popularności żywienia dietami domowymi, dietami opartymi na surowych produktach spożywczych, dietami wegańskimi, wegetariańskimi i innymi dietami "boutique". Ostatnie badania wykazały, że te diety często są niedostateczne pod względem witamin z grupy B (Stockman et al., 2013).

Witamina B3 (niacyna)

Niacyna pełni wiele funkcji w rozwoju i funkcjonowaniu centralnego układu nerwowego. Niacyna jest częścią procesu metabolizowania tryptofanu w celu tworzenia serotoniny. Niacyna jest zdolna do stymulowania receptorów GABA w sposób podobny do benzodiazepin. W badaniach in vitro suplementacja nikotynamidem sprzyja przekształceniu niezróżnicowanych komórek macierzystych do prekursorowych komórek nerwowych, które dalej dojrzewają w efektywne neurony GABA-ergiczne (Gasperi et al., 2019).

Badania kliniczne wykorzystujące kombinacje fitochemiczne

W literaturze naukowej pojawiło się kilka doniesień o badaniach klinicznych, w których zastosowano kombinacje fitochemikaliów w celu modyfikacji zachowania u psów poddanych stresowi. Sechi et al. (2017) określili wpływ suplementu zawierającego walerianę, L-tryptofan, granat (Punica granatum), rozmaryn (Rosmarinus officinalis), lipę, głóg (Crataegus) i L-teaninę u psów cierpiących na zaburzenia zachowania związane z lękiem i przewlekłym stresem. Wyniki wykazały znaczący wzrost stężeń płynu mózgowo-rdzeniowego serotoniny, dopaminy i β-endorfin (P < 0,05, P < 0,05 i P < 0,01, odpowiednio) oraz znaczący spadek stężeń płynu mózgowo-rdzeniowego noradrenaliny i kortyzolu w grupie suplementowanej w porównaniu z grupą kontrolną (P < 0,05).

Dawkowanie VetiCalm

Pasta do podawania doustnego.

Podawać 5 ml pasty na 10 kg masy ciała, dodając do jedzenia lub bezpośrednio do pyska. VetiCalm można podawać maksymalnie 3 razy dziennie.